Debiut Pogorii w regatach Cutty Sark miał miejsce na trasie wyścigu Mon-Karlskrona żaglowiec pierwszy minął linię mety, pozostawiając żaglowce klasy A daleko z tyłu.

Jednostka okazała się szybka, dzielna i bezpieczna, oceną tę potwierdziły następne długie rejsy statku, wyprawa na Antarktydę, gdzie żąglowiec spełniał rolę transportowca, przewożąc ludzi i sprzęt z antarktycznej stacji PAN oraz rejs do Sri Lanki i z powrotem z młodzieża na pokładzie (1983-84), znany jako Szkoła Pod Żaglami, jako że jej uczesniczy godzili zwykłe obowiązki załogi żaglowca z nauką. Wielki sukces Szkoły sprawił, że przedsięwzięciem i statkiem zainteresowanili się Kanadyjczycy, którzy zorganizowali na jego pokładzie podobną szkołe. W trakcie trwania Szkoły statek opłynął świat. Kolejnym przedsięwzięciem była wyprawa zorganizowana w formie Szkoły w latach 1988-89, z młodzieża z Polski, Stanów Zjednoczonych oraz Związku Radzieckkiego. Pogoria pokonała wtedy trasę dookoła Przylądka Horn, w bardzo trudnych warunkach, płynął w kierunku ze wschodu na zachód.

Na początku lat 90-tych Pogoria przyżyła prawdziwe, chociaż nie-morskie zagrożęnie, kiedy okazało się, że brak środków finansowych uniemożliwia przeprowadzenie niezbędnego remontu klasowego. Sytuację uratowała jednak grupa żeglarzy z Gdyni, dzięki których inicjatywie żaglowiec został objęty organizacją opieką tego miasta. Wkrótce potem założyli oni stowarzyszenie STA - Polska.